Home arrow Alle gedichten arrow Hiernamaals arrow Bespiegelingen
donderdag 15 november 2018
Hoofdmenu
Home
Alle gedichten
Alle auteurs
Redactioneel
Huisregels
Handleiding
Nieuwsbrief
Contact
Vermeldingen
Informatie
Alle vermeldingen
Diamanten gedicht
Gouden gedicht
Zilveren gedicht
Eervolle vermelding
In de kijker
Gasten op de site
Geen gebruikers online
Laatste reacties
De organist
De organist
Mooi geschreven Justus wat je wel uit...
31/07/12 10:32 More...
By Egbert Jan van der Scheer

Met brood en wijn hebt Gij...
Met brood en wijn hebt Gij gezegend
Mooi gedicht Justus, febr. 2011 In...
20/03/12 16:27 More...
By Frits van der Made

Het verborgen ik
Het verborgen Ik
Een gouden gedicht
30/01/12 15:18 More...
By Redactie 1

ode aan majoor Bosshardt
Ode aan Majoor Boshardt
Zeer treffend weergegeven
13/01/12 11:00 More...
By Redactie 1

Gods Liefde in mensen.
bedankt voor wat je schreef
Beste Egbert Jan, Bedankt voor je...
27/11/11 15:00 More...
By Frits van der Made

Gods Liefde in mensen.
Gods liefde in mensen
Een beetje lang misschien Frits, maar...
27/11/11 12:19 More...
By Egbert Jan van der Scheer

Met mij begaan
Met mij begaan
Een prachtig gedicht vol vertrouwen en...
08/07/11 08:33 More...
By Coby Poelman-Duisterwinkel

Eenzaam moederhart
Eenzaam moederhart
Een zeer bewogen gedicht Graag gelezen.
02/03/11 12:55 More...
By Justus van Tricht

Herfst
Herfst
Hans dit is weer een bijzonder...
27/09/10 19:54 More...
By Justus van Tricht

Ik mag de puurheid proeven
Ik mag de puurheid proeven
Je hebt de puurheid zeker geproefd,...
08/03/10 16:17 More...
By Greta Casier

Bespiegelingen PDF Afdrukken E-mail
 

Door Justus van Tricht, Op 09-05-2011 11:52

Aantal Hits : 2732

Gepubliceerd in : Gedichten, Hiernamaals

 Wat zal mijn oog aanschouwen
als ‘k in Uw hemel kom?
Een stad vol met gebouwen,
gesierd met groen rondom?
Met tuinen park en bloemen,
rijk in verscheidenheid.
Met bijen die zacht zoemen,
en vogelzang verblijdt.

Of zal ik zien de bossen,
de velden eindeloos wijd.
Waar herten en de vossen,
in hun gelukzaligheid,
tesaam met alle dieren,
de vrede toegedaan.
En zo de vrede vieren,
blij met hun nieuw bestaan?

Zullen de bergen dragen,
getooid met witte sneeuw.
De blauwe luchten dragen,
waarin de mus de spreeuw.
Hun vrolijk lied laat horen,
dat aan God is gewijd.
Staat op het veld het koren,
waar ’t brood uit wordt bereid?

Zal druiventros en wingerd,
zich koesteren in de zon.
En ’t groene blad zich slingert,
vol vrucht waar ’t om begon.
Zullen de appelbomen,
de bessenstruik, de vlier.
Zich juichend aan de stromen,
doen oogsten met plezier.

Zullen Gods gunstgenoten,
die hier tezamen zijn.
Van goede wijn genoten,
in vreugdestaten zijn.
Met dans bij harp en fluiten,
en liederen bovenal.
Hun blijdschap vrolijk uiten,
met trom en hoorngeschal.

Of zal de hemel blijken,
een gouden zaal te zijn.
Waar sterrenlichten prijken,
als diamant zo fijn.
Weerspiegelend op de muren,
weerkaatsend overal.
Hun stralenglansen sturen,
oneindig hun getal.
Waarop de troon der tronen,
God zelf Zijn zetel heeft.
En waar Hij op zal wonen,
in ’t licht dat Hem omgeeft.
Omringt door eng’lenkoren,
die voor Zijn aangezicht.
Hun lofzang laten horen,
een eeuwig lofgedicht.

Met om zich de geslachten,
der eeuwen hier vergaard.
Wiens naam in Gods gedachten,
geroepen zijn van d’ aard’.
Gezeten aan Zijn voeten,
het feestmaal hen bereid.
Door ’t Lam dat wilde boeten,
voor hun gelukzaligheid.

Of zal de hemel blijken,
te zijn een gouden stad.
Met nergens zijns gelijke,
waarnaar een gouden pad,
zich voert naar paarlen poorten,
in muren rijk gesierd.
Met edelsteen in soorten,
de stad door God bestiert.

Een stad waarvan de straten,
met goud zijn geplaveid.
Met bomen vol granaten,
vruchtdragend voor altijd.
Met een rivier die stromend,
tussen het rijke groen.
Vanuit de bergen komend,
zorgt voor een mild seizoen.

Een stad waar mensen wonen,
die in en uit steeds gaan.
In ’t licht dat God zal tonen,
dat eeuwig zal bestaan.
Waar koningen Hem brengen,
Hem eer en offerand.
En ’t zonlicht niet doet zengen,
de vruchten van het land.

Ik blijf maar wachtend hopen,
op dat wat God eens biedt.
Eens gaan de deuren open,
van ’t hemels grondgebied.
Dan zal de waarheid blijken,
van wat men werkelijk ziet,
En wij verwonderd kijken,
zulks vindt zijn weerga niet!


   
Quote this article in website
Print
Stuur naar een vriend

Gebruikers' reacties   
 

Gemiddelde waardering gebruikers

   (0 Stem)

 


Voeg je commentaar toe
Enkel gerigistreerde leden kunnen favorieten toevoegen. Gelieve in te loggen of te registreren op deze website.

Geen reacties gepost



mXcomment 1.0.8 © 2007-2018 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
Inloggen & Registreren
Om gedichten in te zenden moet u eerst inloggen. Als u nog geen account heeft kunt u die aanmaken.

Thema's
Afscheid
Angst
Avondmaal
Bewogenheid
Bezinning
Diversen
Doop
Eenzaamheid
Gebedengedichten
Geloof, hoop, liefde
Hemelvaart
Hiernamaals
Huwelijk
Kerst
Lijden
Muziek
Oorlog
Overlijden
Pasen
Pinksteren
Schepping
Tijd
Troost
Verdriet
Verlies van een kind
Verwachting
Vrede
Powered by DreamView MultiMedia