Home arrow Verlies van een kind arrow Er is een kindergraf gedolven
zondag 23 februari 2020
Hoofdmenu
Home
Alle gedichten
Alle auteurs
Redactioneel
Huisregels
Handleiding
Nieuwsbrief
Contact
Vermeldingen
Informatie
Alle vermeldingen
Diamanten gedicht
Gouden gedicht
Zilveren gedicht
Eervolle vermelding
In de kijker
Gasten op de site
Geen gebruikers online
Laatste reacties
De organist
De organist
Mooi geschreven Justus wat je wel uit...
31/07/12 10:32 More...
By Egbert Jan van der Scheer

Met brood en wijn hebt Gij...
Met brood en wijn hebt Gij gezegend
Mooi gedicht Justus, febr. 2011 In...
20/03/12 16:27 More...
By Frits van der Made

Het verborgen ik
Het verborgen Ik
Een gouden gedicht
30/01/12 15:18 More...
By Redactie 1

ode aan majoor Bosshardt
Ode aan Majoor Boshardt
Zeer treffend weergegeven
13/01/12 11:00 More...
By Redactie 1

Gods Liefde in mensen.
bedankt voor wat je schreef
Beste Egbert Jan, Bedankt voor je...
27/11/11 15:00 More...
By Frits van der Made

Gods Liefde in mensen.
Gods liefde in mensen
Een beetje lang misschien Frits, maar...
27/11/11 12:19 More...
By Egbert Jan van der Scheer

Met mij begaan
Met mij begaan
Een prachtig gedicht vol vertrouwen en...
08/07/11 08:33 More...
By Coby Poelman-Duisterwinkel

Eenzaam moederhart
Eenzaam moederhart
Een zeer bewogen gedicht Graag gelezen.
02/03/11 12:55 More...
By Justus van Tricht

Herfst
Herfst
Hans dit is weer een bijzonder...
27/09/10 19:54 More...
By Justus van Tricht

Ik mag de puurheid proeven
Ik mag de puurheid proeven
Je hebt de puurheid zeker geproefd,...
08/03/10 16:17 More...
By Greta Casier

Er is een kindergraf gedolven PDF Afdrukken E-mail
 

Door Justus van Tricht, Op 25-10-2012 12:46

Aantal Hits : 5671

Gepubliceerd in : Gedichten, Verlies van een kind

Er is een kindergraf gedolven,
plaats waar jij nu in rusten mag.
Waarin je stilletjes doet slapen,
wachtend bent op de Grote dag.
’t Is slechts je lichaam wat wij brengen,
je ziel steeg immers op tot God.
Verdriet en vreugde laat zich mengen,
want jij verkreeg je hemels lot.


De kist gesierd met witte bloemen,
zakt strakjes langzaam in de grond.
Maar jij mag reeds je Schepper roemen,
en wachten op de Morgenstond.
Een marmeren steen zal straks bedekken,
de plaats mijn kind waar jij nu ligt.
God deed Zijn handen naar jou strekken,
jij leeft nu in Zijn heerlijk licht.


Gebeiteld komt je naam in ’t marmer,
daar als herinnering ingegrift.
Maar wij zijn jou, ons kind wel armer,
wat in onz’ harten staat gegrift.
Jouw beelt’nis zullen wij steeds dragen,
mee, diep van binnen in ons hart.
En smekend aan de Heer Hem vragen,
of Hij wil stillen onze smart.


Wij zullen kind je nooit vergeten,
jij was ons dierbaar en bemind.
Het afscheid raakt nooit weggesleten,
waarin de pijn zich diep bevindt.
Maar eenmaal is er weer ’t ontmoeten,
bij God in ’t hemelse milieu.
Waar wij je eens opnieuw begroeten,
tot straks ons lieve kind, Adieu!

   
Quote this article in website
Print
Stuur naar een vriend

Gebruikers' reacties   
 

Gemiddelde waardering gebruikers

   (0 Stem)

 


Voeg je commentaar toe
Enkel gerigistreerde leden kunnen favorieten toevoegen. Gelieve in te loggen of te registreren op deze website.

Geen reacties gepost



mXcomment 1.0.8 © 2007-2020 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
Inloggen & Registreren
Om gedichten in te zenden moet u eerst inloggen. Als u nog geen account heeft kunt u die aanmaken.

Thema's
Afscheid
Angst
Avondmaal
Bewogenheid
Bezinning
Diversen
Doop
Eenzaamheid
Gebedengedichten
Geloof, hoop, liefde
Hemelvaart
Hiernamaals
Huwelijk
Kerst
Lijden
Muziek
Oorlog
Overlijden
Pasen
Pinksteren
Schepping
Tijd
Troost
Verdriet
Verlies van een kind
Verwachting
Vrede
Powered by DreamView MultiMedia